Tour de Thailand

Een slecht begin van de week.. Helaas werd ik maandagochtend wakker zonder stem, een hoest en een vreselijke verkoudheid. Hoe dan vraag je je af? Ik denk aangestoken door iemand anders die ziek was geworden van een te koude airconditioning ofzo. Maar er zat niks anders op dan toch op weg te gaan naar de fietstour in Wang Nam Khiao. Gelukkig kon ik nog even naar een apotheek voor bisolvon en neusspray. 's Middags stond er een kleine tour door het dorp op het programma maar hondsberoerd als ik me voelde ben ik maar op bed gaan liggen. Na het avondeten weer vroeg naar bed en gelukkig voelde ik me dinsdagochtend beter dus ik ben vol goeie moed aan de eerste tocht begonnen. Op het programma stond 12 km naar de markt, waar we zouden lunchen, en daarna nog 12 km naar een mushroom farm. Helaas had ik niet rekening gehouden met de steile heuvels en de hitte van 37 graden dus na ongeveer een halfuur begon ik al te trillen en heb ik mijn fiets in de truck gegooid en heb ik de rest van de dag meegereden met onze coordinator. Echt ontzettend jammer want ik had zo naar deze week uitgekeken. Even iets heel anders dan de meeste programma's. Maarja, m'n gezondheid gaat voor en ik heb nog een hoop weken te gaan dus ik wil het niet erger maken.

Voor woensdag stond er op het programma om naar een waterval te fietsen en naar een lokale markt voor een welverdiende Thaise massage. Helaas toen ik wakker werd voelde ik me helemaal niet lekker dus heb ik besloten om thuis te blijven. Ik ken m'n eigen lichaam en weet dat het beter is om gewoon goed uit te rusten. Dus zat er niks anders op dan mn bed in te duiken en 's middags nog wat te lezen, in één van mn favoriete boeken, Eclipse, die toevallig in de boekenkast stond in de Twin House. Voor het avondeten hebben we gebarbequed, maar eigenlijk alleen wat stokjes met wat kip en ananas eraan. Hamburgers hebben ze hier niet echt en knoflooksaus van calvé al helemaal niet.

Vanochtend voelde ik me echt een stuk beter dus ik was er wel voor in om alsnog te starten, maar helaas waren er woensdag twee fietsen stuk gegaan dus die moesten eerst langs de fietsenmaker gebracht worden, maar die bleek dicht te zijn dus na de lunch mocht ik fietsen en reed een ander meisje mee in de truck. Een heel klein stukje gefietst naar de Village farm & Winery, waar we een beetje rond hebben gelopen en wat druivensap hebben gedronken. Wel zwaar, dat fietsen. Sommige heuvels zijn echt niet normaal. Maar als je daarna weer naar beneden zoeft heb je zo lekker de wind in je gezicht dat je het wel vergeet. Na een paar pauzes kwamen we uiteindelijk aan in het Tublan National Park. Een paar leuke armbandjes gekocht. Hier en daar een foto gemaakt van het uitzicht en daarna hebben we zaadjes weggeschoten met een katapult. Hier zouden dan uiteindelijk bomen uit moeten groeien. Ik hoop maar dat het gelukt is! Nu was het wachten op de zonsondergang.. Die blijkbaar heel erg de moeite waard zou zijn! En dat was het ook wel opzich. We hebben er een paar leuke plaatjes van kunnen schieten. Er gaat uiteraard niks boven de zonsondergang in Wijk aan Zee :) Bij het avondeten weer rijst met kip gegeten, en daarna teruggereden naar het forest view resort. Lekker warm douchen en naar bed is het plan, want morgen gaan we om 6 uur naar Bangkok met de bus, en we moeten er op tijd zijn dus wordt vroeg opstaan. Gelukkig voel ik me nu weer zo goed als nieuw en kan ik weer lekker meefietsen!

Dit keer een korter verhaaltje, maar de fietsweek is nog niet voorbij dus jullie hebben nog wat tegoed dit weekend.

Dikke kus van mij

Wat pha sub tavee tam ma ram

Ik blijf het zeggen, maar wat vliegen de weken hier voorbij zeg. Deze week helemaal, omdat we maandag al zowat de hele dag kwijt waren aan reizen. Na het ontbijt zijn we vertrokken met een open busje naar een hele mooie provincie in het oosten van Thailand, naar het kleine plaatsje Wang Nam Khiao. Onderweg hebben we nog een waterval bezocht maar na de waterval in Chiang Rai die ik heb gezien viel deze nogal tegen, hij was nogal klein en er waren een hoop insecten. Hier zijn we misschien een kwartiertje gebleven om vervolgens nog een uurtje of twee flink door te karren. Maar het was het waard! De accomodatie was ontzettend mooi. Het heet het Forest View Resort van Greenway en doet zijn naam wel eer aan. Mijn kamer kijkt uit op een schitterend landschap en ook de kamer is erg fijn. Voor de verandering zachte bedden en een warme douche. Ook is het hier 's nachts wat koeler dan in Singburi dus het slapen is een stuk prettiger. Na het avondeten zijn we de groep van de jungletrekking weg gaan brengen. Zij waren namelijk ook met ons meegereisd. Toen we weer terug waren bij het resort kregen we nog wat informatie over de tempels waar we heen gingen deze week en toen zijn we naar bed gegaan.

De volgende ochtend ging onze wekker namelijk al om half 6. Half 6!?!?! Ja, we gingen namelijk eten geven aan de monniken in het dorp. Elke ochtend lopen zij vanaf de tempel naar het dorp om eten te bedelen voor iedereen bij de tempel. Zelf eten ze maar één maaltijd per dag, om een uur of 11 in de ochtend. Helaas ging onderweg ons karretje kapot dus was het een heel gedoe om een andere auto te regelen, maar uiteindelijk is het onze coordinator gelukt en waren we optijd terug voor het ontbijt. Na een kleine rustpauze ben ik met een meisje Sophie en onze coordinator Am naar een monastry gegaan waar een Australische monnik was. De twee andere meiden Iris en Adinda waren helaas ziek en bleven uit voorzorg in bed. In de tempel konden we vragen stellen en praten met de Australische monnik en dit was echt heel erg interessant. Hij vertelde ons een paar verhalen over de belangrijkste uitgangspunten van het boeddhisme en daar konden wij ons wel in vinden. Na ongeveer een halfuurtje daar gezeten te hebben zijn we naar een andere monastry gegaan, ook in dezelfde omgeving. Hier hebben Sophie en ik kennisgemaakt met de abbot, de leider van de monniken. Ook heeft onze coordinator laten weten dat wij en nog twee anderen de volgende avond zouden overnachten in het klooster. Toen we weggingen kregen we allemaal snoep, water en eten mee. Het is namelijk traditie dat als je naar hem toe gaat iets meebrengt en dus krijg je ook weer wat terug.

Toen we terugkwamen was er lunch en hebben we een film gekeken over het leven van Boeddha, van de BBC dus was opzich best interessant, alhoewel ik vond dat het hele verhaal wel overdreven en romantischer is gemaakt. Iris (niet ik, de andere) voelde zich toch erg beroerd en had zo'n donkerbruin vermoeden dat ze keelontsteking had opgelopen door een viezi airconditioner in Bangkok, wat bevestigd werd toen we die middag even langs het ziekenhuis zijn gegaan voor antibiotica. Daarna nog even vlug een lokale markt over geweest en toen was het alweer tijd om te gaan avondeten, natuurlijk met prachtig uitzicht.

Moe maar voldaan lekker in slaap gevallen na een warme douche en voor begrippen hier lekker uitgeslapen tot een uur of half 8. Toen was het tijd om in te pakken voor de komende twee dagen, de eerste nacht in het klooster, genaamdWat pha sub tavee tam ma ram,en de tweede in een hotel. Om een uur of 9 zijn we toen uiteindelijk naar de tempel gegaan en hebben we de abbot weer gedag gezegd. Snel even onze spullen in de kamer gezet en weer terug voor de lunch. De abbot gaat eerst lunchen maar het is respectvol om er eerder te zijn dan dat hij weggaat. Als hij uitgegeten is mogen alle andere mensen en dan gaat hij weer op zijn stoel om mensen raad te geven. Daarna kregen we een uur of 4 vrije tijd om te gaan mediteren. Maar zonder enige uitleg hadden de meiden en ik natuurlijk geen flauw idee wat dat nou eigenlijk inhield dus zijn we maar wat gaan lezen en rondhangen. Na het mediteren zouden we nog gaan helpen met het aanvegen van het terrein maar na wat rondvragen bleek dat alles al gedaan was. Helaas voor ons moesten we dus wachten tot in de grote hal het mediteren en chanting zou beginnen. Avondeten doen ze niet aan dus dat kregen wij ook niet. Om een uur of 6 begonnen de mensen in het klooster dan eindelijk met mediteren en mochten wij dat ook gaan doen. In kleermakerszit met je rug recht op je ademhaling gaan letten. Zo gezegd zo gedaan. Niet dus. Ben er achtergekomen dat het toch niks voor mij is. Ik heb zo wel mijn eigen manieren om met mijn gedachtes om te gaan en had niet zo'n behoefte om een uur stil te zitten. Helaas kon ik geen kant op dus ben ik maar stilletje van de ene kant van mijn benen op de andere kant gaan zitten. Om 7 uur begon iedereen dan toch met chanten. Dit is in het Thais heilige woorden opsommen op een zeurderige toon, heel basic gezegd. Ook dit werd dan ongeveer een uur gedaan. Daarna was er weer tijd om te mediteren maar gelukkig kon ik ook naar de kamer gaan. Toen ik net van plan was te gaan douchen bleek dat we nog naar wilde buffalo's gingen kijken. Het kwam erop neer dat we met 10 man achterin een truck gingen zitten, over een hobbelweggetje de natuur in. Met ontzettend grote zaklampen was het zoeken geblazen maar al vrij snel liep er een kudde over de weg. Maar door het licht van de zaklampen kwamen er allemaal bijen op ons af we hadden het al snel gezien bij de buffalo's. 's Nachts was er ook nog de mogelijkheid om te gaan mediteren en chanten, maar omdat we dat de volgende ochtend ook weer zouden gaan doen heb ik ervoor gekozen om in me bed te blijven liggen tussen 3 en 5. Donderdagochtend om 6 uur hebben we weer eten gebracht voor de monniken en zijn toen weer naar de grote hal gegaan voor meditatie en chanting. Ik zat eigenlijk alleen wat te genieten van de omgeving en de ervaring. Om 10 uur was het dan eindelijk tijd voor het ontbijt, onze eerste maaltijd sinds 23 uur. Lekkere trek hadden we we'll en gelukkig was het een buffet van wel 20 tafels aan elkaar en iedereen schept dan ook maar voor het gemak twee borden vol. Één vol met warm eten, en de ander vol met fruit en snacks voor later. Na het ontbijt ons boeltje weer gepakt en toen hebben we afscheid genomen van de abbot. Hier hebben we een kettinkje gekregen met zijn gezicht erop, als aandenken dat we in jet klooster zijn geweest.

Nu zit ik inmiddels in een vrij relaxed hotel in een stadje Pak Chong, op ongeveer een uurtje rijden van Wang Nam Khiao. Hier slapen we dan een nachtje en morgen gaan we de jungletrekking groep ophalen. Het plan was om dan in het weekend hier te blijven met de andere 2 meiden zodat we niet heen en weer hoefden voor de fietstour van volgende week. Helaas is er hier in de omgeving vrij weinig te doen voor ons, geen zwembad of iets dergelijks dus hebben we besloten om toch maar terug te gaan naar Singburi voor het weekend. Daar kan ik dan nog wat was doen en relaxen aan het zwembad daar. Jammer van het vele reizen en de vele muggen die ik dan weer tegemoed rijd, maar het is beter dan 4 dagen niksen in een hotelkamer. Gelukkig voor jullie trouwe lezers ben ik dan 's avonds op skype te vinden waarschijnlijk.

Jullie zijn weer op de hoogte! Ik ga lekker douchen en vanavond lekker pizza eten. Dikke kus en tot de volgende keer.

Een likje verf

Het is alweer bijna een week geleden dat ik mijn ellenlange verhaal over de Hilltribe heb geschreven.. een fantastische week. Helaas kunnen niet alle weken zo spectaculair zijn en dat was afgelopen week in het weeshuis ook zeker niet. Wist natuurlijk al van twee weken terug dat het voornamelijk schilderwerk zou zijn. Ben maandag met Maaike begonnen de muur achter de paint room te schilderen, want die was echt ongelofelijk vies van de overstroming. Maar omdat die recht naast de wc' s lag stonk het daar nogal, tot ergernis van Maaike en mij. Gelukkig waren we binnen 2 dagen wel zo'n beetje klaar. (Gatverdamme, er komt nu echt een vissenvoerwalm me neus in van een bepaald soort eten van de mensen hier ofzo)

Op woensdagmiddag hebben we altijd vrij en is het vaste prik dat we met zijn allen bij het zwembad neerploffen dus ik had me lekker ingesmeerd en ben wat gaan lezen. Na een uurtje ofzo begon het toch wel te prikken maar toen was het helaas al te laat.. Helemaal verbrand ben ik maar binnen gaan zitten tot we weer weggingen.

Donderdag heb ik speciaal voor Han een zonnetje geschilderd op het muurtje bij de wc's en vrijdag heb ik nog een molen gemaakt, iets uit Zaandam. Probeerde tevergeefs Zaans groen te maken en geen van de nederlanders scheen te weten hoe die kleur er precies uitzag, dus moest het doen met een vies kleurtje groen.

Het hele spul is vanmiddag na het avondeten naar Bangkok gegaan maar daar had ik niet veel zin in. Het enige wat je daar kunt doen is uitgaan en shoppen en dat heb ik al eens gedaan dus heb besloten om dit weekend even te gaan relaxen hier in Singburi. Het vrijwilligerswerk zit er nu op en dat vind ik helemaal niet erg. Ik vond het leuk om het allemaal mee te maken maar deze vier weken zijn genoeg geweest. Ik kan er nu erg naar uitkijken om de laatste 8 weken van mijn reis leuke dingen te gaan doen! Volgende week begin ik aan de boeddhistische week, en dit ga ik samen met nog drie andere Nederlandse meiden doen. Na die week heb ik het programma weer omgegooid en ga ik in plaats van de Forestry Conservation een Fietstour doen in hetzelfde gebied als waar de boeddhistische week is dus daar blijf ik dan ook volgend weekend. Mijn laatste week heb ik lekker vrijgehouden voor een Beach week dus dan ga ik lekker languit op het strand. Heb inmiddels erg veel zin gekregen om naar India te gaan want er is afgelopen weekend een meisje aangekomen die op dezelfde plek is geweest waar ik ook heen ga en het klonk allemaal ongelofelijk leuk.. Geen muggen zei ze! Daar kan ik wel naar uitkijken.

Verder heb ik eigenlijk niet veel bijzonders te melden. Het gaat goed met me en heb geen heimwee gelukkig. Af en toe wel een momentje uiteraard, maar dat heeft iedereen hierwel eens. Ik ga proberen jullie zo veel mogelijk op de hoogte te houden de komende weken maar ik weet nog niet hoe het zit met internet op de andere locaties, dus misschien dat de verhaaltjes wat korter zullen worden dan jullie gewend zijn. Ik ga mezelf en Jolijne nog even trakteren op een drankje en daarna lekker naar bed.

Tot de volgende blog en een dikke knuffel uit Thailand

Oh my Buddha!

Weer een week voorbij.. Had me deze keer opgegeven voor het Hilltribe projectin de Akhavillage in Chiang Rai. Dit betekende dat ik zondagavond na het avondeten al weg ging uit de Twin house. Het was namelijk nog best een stukje rijden met de nachtbus. om een uur of 9 had zat in dan eindelijk in de bus, samen met nog een man uit Belgie, Eric.Maandagochtend om 6 uur waren we aangekomen in Chiang Rai maar helaas kon onze coordinator ons niet vinden en werden we pas om 9 uur opgehaald. Helemaal moe en verreist kwamen we uiteindelijk om een uur of 12 aan in het kamp, boven in de bergen. Lekker de rest van de middag kunnen relaxen gelukkig, waarna Eric en ik een rondje door het dorp hebben gelopen met onze coordinator, Tho.

Het Akha volk is een vrij klein volk, zo'n 2000 mensen wonen er. Ze hebben hun eigen taal en eigen gebruiken, hun eigen geloof en hun eigen ceremonies en rituelen. Dat heb ik deze week wel goed kunnen meemaken! Helaas voor sommige mensen is het volk erg aan het moderniseren en verdwijnen heel veel van deze mooie gebruiken. Daarom is het Hilltribe project opgezet, om te helpen de Akha cultuur te behouden. Het geloof is wel gemengd, een deel is christelijk, een deel is boeddistisch en een ander deel gelooft de Akha god. Was wel grappig, wantals er dus iets was dan zei ik; oh my god en dan zei onze coordinator: Oh my buddha! Dat namen we allemaal wel een beetje over.

De eerste nacht viel me erg tegen, aangezien ik de plakkerige warmte van Singburi gewend was. Boven in de bergen koelde het ' s nachts af naar een graad of 10-15 en ik lag dus lekker te klappertanden onder m'n fleecedekentje. Gelukkig kreeg ik daarna nog wat dekens en raakte ik wel wat gewend aan de koelte 's nachts. 'S morgens om een uur of 5 begonnen de hanen te kraaien dus erg veel slaap kreeg ik niet. Dinsdag hebben we met ons groepje geholpen met werken aan een varkensverblijf. Het kwam er op neer dat we hier en daar een muurtje gingen metselen. Voor alles moet een eerste keer zijn zal ik maar zeggen...

Woensdag kreeg ik voor het eerst sinds m'n vertrek wat last van een beetje heimwee. Heus niet ernstig ofzo, maar ik miste een hele hoop van jullie toch wel, toen ik daar zo in de middle of nowhere zat, in een rieten hutje. Maar ik had niet veel tijd om hierbij stil te staan want het was tijd om les te gaan geven op de lokale basisschool. Ik stond samen met Kristian, een Noorse jongen, voor de klas met kinderen van een jaar of 12. We hebben ze een paar simpele woordjes Engels geleerd. Erg veel tijd hadden we niet want om half 11 sloeg het noodlot toe. Toen we naar buiten keken vanuit de school zagen we een grote zwarte rookwolk boven het dorp en voor ik het wist stond ik met een hele hoop Akha mensen emmers water te gooien op een huis wat in brand was gevlogen door een elektriciteitskabel. Pas een uur later toen het vuur onder controle was en het huis inmiddels weg, kwam de brandweer aanzetten. Gelukkig was er niemand thuis en was er niemand gewond geraakt.

Volgens de traditie mag niemand de dag na een gebeurtenis als deze werken, maar moet van elk huis 1 iemand komen helpen met het bouwen van een nieuw huis voor de getroffen familie. Ook moetiedereen wat brengen wat de familie kan gebruiken, eten, onderdelen of gebruiksvoorwerpenbijvoorbeeld. Deze dag zijn wij dus ook niet doorgegaan met onze normale bezigheden, maar zijn we met zijn allen gaan helpen waar we konden. 's Morgens izijn we eerst met een truck de jungle ingegaan om gigantische bamboestammente halen. Ht huis worden namelijk volledig gemaaktvan bamboe, op een paar boomstammen na.Viel me ergmee hoezwaar ze waren,ze wareneigenlij vrij licht. Deze stammen allemaal op de kar geladen en met ons erbovenop terug gereden naar het dorp. Het opbouwen was al in volle gang toen wij daar aankwamen.Het was echt ongelooflijk mooi om te zien hoe het hele dorp meehielp zodat de familie weer een huis had. Tegen de lunch was het huis al bijna af, alleen het dak moest nog gemonteerd worden. Ook hier kwam een ceremonie bij kijken. Er moest een hond geofferd worden en daar moesten een paar lichaamsdelen van worden genomen en dat moest dan begraven worden. Geen prettig gezicht... heb maar niet gekeken.

Op vrijdag hebben we maar een halve dag gewerkt. We zijn 's morgens naar de school gegaan en hebben daar een soort van afvoer gemaakt, voor waar de kinderen hun handen en voeten kunnen wassen. Er waren namelijk alleen een paar stenen en het water liep niet goed weg dus nu hebben we dat gecementeerd en loopt het water mooi weg. 's Avonds was er speciaal voor de vrijwilligers een ceremonie georganiseerd, hun manier om te zeggen welkom, bedankt dat jullie zijn gekomen en tot ziens. Ook moest er een culturele uitwisseling plaatsvinden en hiervoor moesten we eten koken uit eigen land. Daarom gingen we na de lunch naar een markt en heb ik aardappels en broccoli gekocht! Om 7 uur begon de hele ceremonie. Eerst moesten we een kommetje van onze handen maken en daar kregen we dan wat sticky rice en een stukje gekookt ei in wat we moesten eten, toen een slok whiskey en een slok thee. Hier wordt je lichaam namelijk sterk van. Daarna kregen we van elk belangrijk persoon een wit stukje touw om ons pols gebonden en dit moet ik dragen tot het afvalt. Erg praktisch. Daarna was het tijd om ons eten te presenteren. Gekookte aardappels en gekooktegroenten vielen in de smaak bij onze Akha-mensen!

Voor de volgende uitwisseling hebben we traditioneel gedanst met de Akha, zij in hun mooie Akha pakken. Gezellig meegedanst in een kringetje, terwijl een man op een instrument speelde. Toen werden wij ook geacht om een liedje te zingen en heb ik als troost maar Zie ginds komt de stoomboot gezongen, ze waren hier erg van gecharmeerd en begonnen allemaal mee te klappen. Erg grappig om te zien.

Zaterdagochtend was het tijd om afscheid te nemen, van Ama, wat moeder betekend, en van Gon en alle andere lieve Akha mensen. Vertrokken richting Chiang Rai om wat dingen van de omgeving te zien. Als eerste naar een hele grote waterval geweest, waar we over een heel jungle achtig pad heen moesten lopen. Echt ongelofelijk mooi en rustgevend. Verkoelend ook, want er was een hele hoop nevel van het water. Daarna zijn we naar de White temple geweest. Zit niet echt een verhaal achter, is gewoon een toeristische trekpleister. Toen geluncht en doorgegaan naar een Black house. Hier was alles van hout en bestwel duister. Ook erg mooi, maar ook hier zat niet echt een verhaal achter. We zijn erheen gegaan omdat het zo anders was dan alle andere tempels. Toen hadden we een gat van 2 uur dus heb ik met Kristian een olie massage genomen om even te onspannen voor de busreis. Net voordat we weggingen hebben we nog een markt bezochten uiteraard heb ik al een hoop souvenirtjes gescored.

Hoop dat jullie weer blij zijn om wat van me te horen. Volgende week ben ik de hele week aan het werk in het weeshuis hier in Singburi, heb ik erg veel zin in!

Dikke kussen van mij

Stampen met je voeten... ?

Kan het niet vaak genoeg zeggen, maar wat gaat de tijd toch snel hier.. Heb vandaag mijn derde week alweer afgesloten. Voor ik het weet zit ik weer in Zaandam hoor, voor mn gevoel. Nogmaals allemaal ontzettend bedankt voor alle leuke en lieve reacties, wordt er altijd heel blij van! Zou zeggen, ga er vooral mee door.

Afgelopen maandag ben ik begonnen met het clayhouse project, had ervan tevoren wel een beetje een idee bij, maar bleek toch anders te zijn dan ik verwacht had, en helaas niet in positieve zin. Ik had verwacht dat ik met een hele groep aan een soort dorpje zou gaan werken en dat er dan mensen in zouden gaan wonen. Wist wel dat het wat harder werken zou zijn dan bijvoorbeeld lesgeven, maar dat maakte me niet zoveel uit. Het begon al dat ik in me eentje zat te wachten in de eetruimte. Ik wist namelijk niet dat we pas om half 10 zouden vertrekken, in plaats van 9 uur zoals bij de andere projecten. Ik had gezien dat er nog twee andere meisjes ook op dit project zouden zitten deze week dus ik dacht ik wacht wel even. Uiteindelijk kwamen ze dan maar het bleken Zweedse meiden te zijn, die samen op reis waren. Op zich erg aardige meisjes.

Eenmaal op het project bleek dus dat we twee dingen gingen doen. We begonnen de ochtend met het maken van de klei! We moesten uit een kuil 10 emmers kleizand scheppen en in een andere kuil gooien. Dan moesten we nog 5 emmers water en 4 emmers graan in dezelfde kuil gooien en dit moesten we dan, jawel... met onze voeten stampen. Een hele grappige ervaring moet ik zeggen. Dit gingen we dan in een soort van ladder leggen om er bakstenen van te maken. Dit zou dan 2 weken moeten drogen. Daarna was het tijd om het dak op te gaan! Ik scheet natuurlijk alweer in me broek want er was geen vast dak, geen ladder om om te klimmen. Eigenlijk was het de bedoeling dat we via een kozijn naar boven klommen en dan op de zijkanten op een paar planken stonden om de balken van het dak te monteren met een paar spijkers. Die andere meiden vonden het helemaal geweldig maar ik ben niet zo'n held dus ik was al vrij snel weer op de grond te vinden. Na de lunch hebben we exact hetzelfde gedaan en dinsdag en woensdag ook. Toen begon ik het een beetje zat te worden. Gelukkig zijn we die middag lekker bij het zwembad geweest zodat ik lekker kon ontspannen.

Ik had eigenlijk die ochtend al bedacht dat ik er geen zin meer had. Die meiden zeiden niet zoveel en als ze dan al praatten, was het in het Zweeds, wat voor mij een soortvan Chinees is. Zo'n project gaat toch een beetje hoe je het zelf maakt, maar die meiden waren nogal met zijn tweeen. Na drie dagen klei stampen was ikme toch wel een beetje aan het vervelen terwijl zij op het dak zaten. Dus ik ben donderdagochtend naar de begeleider gegaan en gevraagd ofik de laatste twee dagen met de andere groep meekon naar het weeshuis, en gelukkig was dit geen probleem!

Daarna dus op naar het weeshuis en dit was nogal een rit. Minuut of 40 in zo'n busje gezeten. Het werk in het weeshuis was echt stukken beter, zeker voor mij! Door de overstroming van vorig jaar was er heel veel onder water komen te staan dus overal op de muren zat bruine troep van het water. De vrijwilligers van hier zijn nu dus allemaal bezig om dat weer opnieuw te schilderen aan de binnen en buitenkant. De buitenkant is al zo goed als klaar dus het is alleen nog de binnenkant van de lokalen wat gedaan moest worden. Hier maakt iedereen leuke kunstwerkjes voor de kinderen en hier kon ik me wel in vinden :) Niet te moeilijk maar toch leuk werk. Heb donderdag een regenboogje geschilderd, en vrijdag 2 vissen. Ben wel blij dat ik nu alvast die twee dagen gedaan heb, dan weet ik ongeveer wat me te wachten staat over 1,5e week als ik de hele week in het weeshuis ga werken.

Volgende week ben ik weer de hele week weg. Ik ga namelijk zondagavond naar het noorden van Thailand, naar Chiang Rai! Hier zal ik de hilltribe experience gaan doen. Heb er veel goeie dingen over gehoord dus kijk er erg naar uit! Komend weekend nog even lekker uitrusten aan het zwembad gelukkig.

Nou, ik hoop dat jullie mijn verhaaltje weer leuk vonden. Ben een beetje moe dus denk ik zo lekker mijn bed in kruip. Dikke kus van mij, en alle lieve Thaise mensen van het internetcafe.

Het is groot, dik en grijs...

Maandagochtend was het dan zover, eindelijk naar de olifanten! Helaas een halfuurtje later vertrokken dan gepland, maarja dat is Thailand. Na heel wat stops kwamen we om een uur of half 4 's middags inPhitsanulokaan, dus ik was wel een beetje verreisd aangezien we om half 10 al weggingen. We zijn eigenlijk gelijk doorgereden naar het olifanten-opvangcentrum voor een meet en greet met deze mooie dieren. We kregen te horen dat 1 van de vrouwtjes in verwachting was, en dat ze na 2 jaar dan over een maand eindelijk zou bevallen! Verder waren er nog een aan grote olifanten en twee kleintjes. Was er wel wat stil van, dit was heel anders dan wat je in de toeristische gebieden ziet, dat ze kunstjes moeten doen enzo. De olifanten werden hier echt als koningen behandeld, en dat was erg leuk om te zien. Voor wie het zich afvraagd, ja we mochten er heel dicht bij. We waren eigenlijk vrij om te doen wat we wilden met het groepje dus we hebben de olifanten ook lekker gedoucht elke dag!

Eigenlijk is dat zo'n beetje wat we de hele dag deden, eten naar ze toe brengen, gewoon rondlopen en ze lekker besproeien met water, zeker op hun oren vonden ze dat erg lekker! Zeeten eigenlijk alles wat groen is, en het liefst de hele dag door. Wat wij ze te eten gaven waren de stronken van ananasplanten, en bamboe stronken en nog meer sappige stronken. Als je daarmee aan kwam lopen gingen al die slurfen jouw kant op, zo hebberig waren ze.

Op woensdag zijn we 's morgens in het park geweest, en 's middags naar een waterval in de buurt van het park. Hier konden we lekker zwemmen, maar het lachen was me al snel vergaan want na vijf minuten voelde ik wat knagen aan mijn been, denk dathet een vis was. Heb nu een hele schram :( In de namiddag zijn we nog naar een shopping mall geweest en hier heb ik lekker bij de KFC gegeten! Wel een lekkere afwisseling van de rijst drie keer per dag.

's Nachts sliepen we letterlijk in een hut. Gelukkig is dat het enige wat we er deden want erg comfortabel was het niet. Overal zaten voor ons gevoel beesten tussen het riet en de eerste avond kreeg ik de schrik van me leven toen er een kikker op de wc zat. Bij het olifanten park zat een resort/hotel en nadat we bij de olifanten waren geweest gingen we zo'n beetje elke middag naar het zwembad wat hierbij hoorde.Om te relaxen endaarnate douchen. Inde hut kon dat niet aangezien er bruin water uit de leidingen kwam. Ook we aten lekker in het hotel.

Op donderdag zijn we's morgens naar het veld gegaan waar ze alle ananasplanten vandaan halen.Oftewel; lekker in de brandende zon van die planten op een kar gooien. Mn schoudertjes lekker verbrand natuurlijk! Na ongeveer anderhalf uur weer terug voor de lunch en weer verder met het verzorgen van de olifanten, helaas was dit alweer de laatste dag want vrijdag hebben we alleen gedag gezegd tegen de olifanten en zijn toen om een uur of 11 weer teruggegaan richting Singburi. Zonder stops hebben we lekker doorgereden en om een uur of 3 waren we weer terug. Tijd om te relaxen was er helaas niet want er moest gedoucht worden en de rugtas moest weer uit- en ingepakt worden. We gingen gezellig met het hele spul voor het weekend naar Bangkok!

Wat een grote stad, wat veel mensen. De eerste avond gelijk lekker Khao San road opgeweest. Dit is zo'n beetje de plek waar alle backpackers zitten en waar je het meest kunt shoppen. Wat ik ook uiteraard gedaan heb. Heb natuurlijk niet al die tijd gewerkt om het op mn rekening te laten staan. Wat leuke kleding en wat souvenirs gekocht! Op zaterdag ben ik met Tessa, Maaike en Amanda (een meisje uit LA!) naar een gigantische weekend market geweest. Hier kun je werkelijk alles kopen. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hadden het. Heb hier een hele mooie sjaal gekocht voor ongeveer 2 euro!

Zondag rond het middag uur weer teruggegaan met de bus dus had 's middags nog wat tijd voor mezelf. Is ook wel eens lekker, heb het gevoel dat ik nooit stilzit hier! Deze week ben ik de hele week weer hier op locatie en werk ik op het clay-house project, ook erg leuk!

Nou, ik hoop dat ik jullie weer een beetje op de hoogte heb gebracht van al mijn mooie belevenissen.

Heel veel dikke kussen van mij

Tempels, boeddha's en bidden..

Zo, de eerste week is alweer voorbij, wat is dat snel gegaan zeg. Met de groep van de introductieweek zijn we een hele hoop tempels afgeweest en dan moeten je schouders en knieën wel vrij goed bedekt zijn dus dat was wel even afzien in die hitte. Op woensdagmiddag zijn we lekker naar het zwembad geweest en donderdagavond nog naar een soortvan overdekt(airconditioned!) winkelcentrum geweest dus daar heb ik een usb-stick en een card-reader gekocht om mijn foto's met jullie te kunnen delen. Handige ik ben mn kabel vergeten mee te nemen voor mijn camera. Vrijdag zijn we naar het stadje Lopburi geweest, op ongeveer een uurtje rijden van waar wij zitten. Hier was een soortvan tempel midden in de stad, waar vroeger een bepaald soort apen was gevestigd. Door de tijd heen is eigenlijk de hele stad eromheen gebouwd, maar de apen zijn gewoon gebleven dus die lopen zo'n beetje overal en kun je ook voeren. Er sprong er ook eentje op mn rugtas en af en toe was ik wel even bang om gebeten te worden maar eigenlijk deden ze niks. In de tempel zelf hingen ook allemaal vleermuizen. Door dat horror verhaal ben ik maar heel voorzichtig er door heen gelopen en gauw weer naar buiten gegaan. Die ochtend zijn we ook nog bij een tempel geweest waar we echt een pokkestuk omhoog moesten, naar een boeddha beeld en nog een soort grot waar die dan in stond, toen we eenmaal boven waren had iedereen zoiets van jeetje, hebben we nou al die moeite gedaan voor nog zo'n beeld.. Maar er waren wel leuke plaatjes te schieten van het uitzicht, daar is ook die foto van dat ik op die rotsen zit!

Ben inmiddels aardig gewent aan de hitte en het ritme dus dat is erg fijn. In de avond zitten hier overal gekko's op de muur, echt heel grappige geluidjes maken die 's nachts zeg. Aan de overkant van het huis waar we zitten, zitten 2 barretjes waar je friet kunt bestellen, drinken kunt kunt onderhalen of een thaise massage kunt ondergaan! Is misschien wel iets om in de toekomst nog te doen! Verder is er in de omgeving weinig te doen.Het is wel mogelijk om een soort van taxibusje te bestellen en naar Singburi te gaan, hier kan je wat meer doen en hier is ook het zwembad. De omgeving is wel erg mooi, het huis staat aan de rivier (vandaar al de muggen) en overal staan bananenbomen enzo. Er lopen hier jammer genoeg wel ook straathonden met vlooien rond, daar hebben een hoop mensen ook last van, ik gelukkig niet :D

In het weekend kun je lekker uitslapen tot een uur of half 10, en om 10 uur is dan het ontbijt. Zaterdag zijn we dan met een hele grote groep met een taxi naar het zwembad in Singburi geweest, ben lekker bijgekleurd! Vandaag is het zondag en eigenlijk gewoon een hele luie dag. Het was vanmorgen een beetje benauwd dus eigenlijk alleen maar een beetje op de kamer gezeten met de meiden hierzo.

Maandagochtend ga ik met nog een ander meisje naar een plaatsje Wang Thong en daar is dan het olifantenproject. Daar blijf ik tot vrijdag en wanneer we weer terug zijn gaan we na het eten eigenlijk gelijk door naar Bangkok, naar wat marktjes en een beetje stappen. Ikgeloof dat er op het olifanten project geen internet aanwezig is dus jullie zullen pas volgend weekend weer een uitgebreid verslag van me krijgen!

En nog even voor papa: ik geloof dat de oranje sjerpen voor de levenskracht ofzo staan, de monniken lopen ook allemaal in het oranje, maar daar mag je helaas geen foto van maken. Zag er wel een lopen op het treinstation en die liep per ongeluk tegen de tas aan van een meisje, hij was gelijk uit zijn doen!

Ik heb echt ontzettend veel zin in volgende week, om bij die enorme beesten te zijn.. Ook daar zullen wel leuke foto's uit voortkomen! Vind jullie reacties allemaal ontzettend leuk dus blijf vooral berichtjes sturen. E-mailen mag ook als je wat meer kwijtwil, heb jullie adressen niet allmaal bij de hand namelijk.

Spreek jullie allemaal snel weer, een dikke kus van een Iris vol muggenbulten!

Eindelijk aangekomen

Nou daar is ie dan, het eerste verhaaltje van mijn reis!

Zaterdag avond naar schiphol en dat afscheid viel me erg zwaar. Nadat ik door de douane ging nog veel gehuild. Maar de vlucht zelf was erg rustig, niet veel geslapen maar ach. de airport pick up ging een stuk minder soepel want de persoon die mij en nog wat andere mensen op moest halen, moest nog op wat andere mensen wachten. Dus ging ik met nog een zweedse jongen en een zweeds meisje na wat aanwijzingen op zoek naar een taxi naar het busstation, want hiervandaan moesten we debus pakken naar Singburi, een plaatsje op ongeveer 2 uur van Bangkok. Gelukkig waren we niet al te laat aangekomen, een uurtje of 7.

De kamer waar ik slaap is gelukkig vrij schoon. Er staan 2 stapelbedden en waar normaal gesproken dus nog 3 andere mensen slapen. Toen ik aankwam gingen deze andere meiden de volgende ochtend naar Koh Samet, waar de beach week is. Het komt er dus op neer dat ik nu een kamer voor mezelf heb! Het is erg warm op de kamer, ondanks de ventilatoren die je alleen 's nachts mag aandoen. Het in slaap komen gaat dus helaas vrij lastig :(

Gister is voor mij en de rest van de mensen die hier dit weekend zijn aangekomen (voornamelijk Nederlandse meiden en mensen uit Zweden/Noorwegen) de introductieweek begonnen. We hebben al een aantal tempels bezocht gister en een beetje het dorpje hier verkent. Vandaag zijn we naar een stadje geweest dat heet Ayuttaya (ofzo) en dat scheen het oude kapitaal van Thailand te zijn, of te wel een hele hoop oude tempels en ruines die tijdens de overstroming overigens helemaal onderwater stonden.

Jeetje wat moet ik wennen zeg, het is hier ongelofelijk warm, overdag rond de 35 graden. Jullie zullen wel denken goh wat lekker, maar het is hier erg vochtig en klam, dus dat zou niks voor jou zijn mam!

Ik zal nog even uitleggen hoe het hier in zijn werk gaat, dan hebben jullie een beetje een idee hoe het et hier aan toe gaat.

Iedereen verblijft in principe in de Green House hier op lokatie. Vanaf hier vinden alle programma's plaats. Tijdens de introductie week die ik nu doe ben ik dus de hele week in mijn eigen kamer. Ook de andere prgramma's dicht bij Singburi betekenen verblijf hier in het huis. Tijdens programmaweken die een stuk verder weg zijn, verblijf je in een guesthouse op de locatie van het project.

's Morgens om een uur of 8 is het ontbijt en lunchen doen we tussendoor. Avondeten is om 5 uur, met als gevolg dat ik 's avonds natuurlijk alweer trek krijg. Heel mn ritme is nu een beetje in de war, want het is hier 6 uur later. Nu is het dus ongeveer 9 uur in de avond, terwijl het in nederland nu ongeveer 3 uur is. Iedereen is nog op school/werk dus pas s' avonds laat gaat iedereen hier achter de laptop om te skypen met familie want er is namelijk wifi in de eetzaal. Ik heb geen laptop mee dus ik ben genoodzaakt om 20 Baht(ongeveer 50 eurocent)per uur te betalen in het internet cafe om de hoek. (mag wel laptops lenen maar is zo lastig als ik even wat wil schrijven)

Voor wie het leuk zou vinden, ik heb ook skype aangemaakt voor ik wegging; iris.romeijn1 voeg me maar even toe ofzo dan kan ik tussen een uur of 2 en 8 savonds (nederlandse tijd) met jullie skypen :)

Ik ga zo'n beetje elke week een ander programma volgen, te beginnen volgende week met het olifantenproject en aangezien ik dus veel verschillende dingen ga doen ben ik wel van plan hier wekelijks wat op te zetten.

Ik mis jullie allemaal en hoop jullie binnekort op skype te zien/horen! :D

Dikke kus van mij