Weer een week voorbij.. Had me deze keer opgegeven voor het Hilltribe projectin de Akhavillage in Chiang Rai. Dit betekende dat ik zondagavond na het avondeten al weg ging uit de Twin house. Het was namelijk nog best een stukje rijden met de nachtbus. om een uur of 9 had zat in dan eindelijk in de bus, samen met nog een man uit Belgie, Eric.Maandagochtend om 6 uur waren we aangekomen in Chiang Rai maar helaas kon onze coordinator ons niet vinden en werden we pas om 9 uur opgehaald. Helemaal moe en verreist kwamen we uiteindelijk om een uur of 12 aan in het kamp, boven in de bergen. Lekker de rest van de middag kunnen relaxen gelukkig, waarna Eric en ik een rondje door het dorp hebben gelopen met onze coordinator, Tho.

Het Akha volk is een vrij klein volk, zo'n 2000 mensen wonen er. Ze hebben hun eigen taal en eigen gebruiken, hun eigen geloof en hun eigen ceremonies en rituelen. Dat heb ik deze week wel goed kunnen meemaken! Helaas voor sommige mensen is het volk erg aan het moderniseren en verdwijnen heel veel van deze mooie gebruiken. Daarom is het Hilltribe project opgezet, om te helpen de Akha cultuur te behouden. Het geloof is wel gemengd, een deel is christelijk, een deel is boeddistisch en een ander deel gelooft de Akha god. Was wel grappig, wantals er dus iets was dan zei ik; oh my god en dan zei onze coordinator: Oh my buddha! Dat namen we allemaal wel een beetje over.

De eerste nacht viel me erg tegen, aangezien ik de plakkerige warmte van Singburi gewend was. Boven in de bergen koelde het ' s nachts af naar een graad of 10-15 en ik lag dus lekker te klappertanden onder m'n fleecedekentje. Gelukkig kreeg ik daarna nog wat dekens en raakte ik wel wat gewend aan de koelte 's nachts. 'S morgens om een uur of 5 begonnen de hanen te kraaien dus erg veel slaap kreeg ik niet. Dinsdag hebben we met ons groepje geholpen met werken aan een varkensverblijf. Het kwam er op neer dat we hier en daar een muurtje gingen metselen. Voor alles moet een eerste keer zijn zal ik maar zeggen...

Woensdag kreeg ik voor het eerst sinds m'n vertrek wat last van een beetje heimwee. Heus niet ernstig ofzo, maar ik miste een hele hoop van jullie toch wel, toen ik daar zo in de middle of nowhere zat, in een rieten hutje. Maar ik had niet veel tijd om hierbij stil te staan want het was tijd om les te gaan geven op de lokale basisschool. Ik stond samen met Kristian, een Noorse jongen, voor de klas met kinderen van een jaar of 12. We hebben ze een paar simpele woordjes Engels geleerd. Erg veel tijd hadden we niet want om half 11 sloeg het noodlot toe. Toen we naar buiten keken vanuit de school zagen we een grote zwarte rookwolk boven het dorp en voor ik het wist stond ik met een hele hoop Akha mensen emmers water te gooien op een huis wat in brand was gevlogen door een elektriciteitskabel. Pas een uur later toen het vuur onder controle was en het huis inmiddels weg, kwam de brandweer aanzetten. Gelukkig was er niemand thuis en was er niemand gewond geraakt.

Volgens de traditie mag niemand de dag na een gebeurtenis als deze werken, maar moet van elk huis 1 iemand komen helpen met het bouwen van een nieuw huis voor de getroffen familie. Ook moetiedereen wat brengen wat de familie kan gebruiken, eten, onderdelen of gebruiksvoorwerpenbijvoorbeeld. Deze dag zijn wij dus ook niet doorgegaan met onze normale bezigheden, maar zijn we met zijn allen gaan helpen waar we konden. 's Morgens izijn we eerst met een truck de jungle ingegaan om gigantische bamboestammente halen. Ht huis worden namelijk volledig gemaaktvan bamboe, op een paar boomstammen na.Viel me ergmee hoezwaar ze waren,ze wareneigenlij vrij licht. Deze stammen allemaal op de kar geladen en met ons erbovenop terug gereden naar het dorp. Het opbouwen was al in volle gang toen wij daar aankwamen.Het was echt ongelooflijk mooi om te zien hoe het hele dorp meehielp zodat de familie weer een huis had. Tegen de lunch was het huis al bijna af, alleen het dak moest nog gemonteerd worden. Ook hier kwam een ceremonie bij kijken. Er moest een hond geofferd worden en daar moesten een paar lichaamsdelen van worden genomen en dat moest dan begraven worden. Geen prettig gezicht... heb maar niet gekeken.

Op vrijdag hebben we maar een halve dag gewerkt. We zijn 's morgens naar de school gegaan en hebben daar een soort van afvoer gemaakt, voor waar de kinderen hun handen en voeten kunnen wassen. Er waren namelijk alleen een paar stenen en het water liep niet goed weg dus nu hebben we dat gecementeerd en loopt het water mooi weg. 's Avonds was er speciaal voor de vrijwilligers een ceremonie georganiseerd, hun manier om te zeggen welkom, bedankt dat jullie zijn gekomen en tot ziens. Ook moest er een culturele uitwisseling plaatsvinden en hiervoor moesten we eten koken uit eigen land. Daarom gingen we na de lunch naar een markt en heb ik aardappels en broccoli gekocht! Om 7 uur begon de hele ceremonie. Eerst moesten we een kommetje van onze handen maken en daar kregen we dan wat sticky rice en een stukje gekookt ei in wat we moesten eten, toen een slok whiskey en een slok thee. Hier wordt je lichaam namelijk sterk van. Daarna kregen we van elk belangrijk persoon een wit stukje touw om ons pols gebonden en dit moet ik dragen tot het afvalt. Erg praktisch. Daarna was het tijd om ons eten te presenteren. Gekookte aardappels en gekooktegroenten vielen in de smaak bij onze Akha-mensen!

Voor de volgende uitwisseling hebben we traditioneel gedanst met de Akha, zij in hun mooie Akha pakken. Gezellig meegedanst in een kringetje, terwijl een man op een instrument speelde. Toen werden wij ook geacht om een liedje te zingen en heb ik als troost maar Zie ginds komt de stoomboot gezongen, ze waren hier erg van gecharmeerd en begonnen allemaal mee te klappen. Erg grappig om te zien.

Zaterdagochtend was het tijd om afscheid te nemen, van Ama, wat moeder betekend, en van Gon en alle andere lieve Akha mensen. Vertrokken richting Chiang Rai om wat dingen van de omgeving te zien. Als eerste naar een hele grote waterval geweest, waar we over een heel jungle achtig pad heen moesten lopen. Echt ongelofelijk mooi en rustgevend. Verkoelend ook, want er was een hele hoop nevel van het water. Daarna zijn we naar de White temple geweest. Zit niet echt een verhaal achter, is gewoon een toeristische trekpleister. Toen geluncht en doorgegaan naar een Black house. Hier was alles van hout en bestwel duister. Ook erg mooi, maar ook hier zat niet echt een verhaal achter. We zijn erheen gegaan omdat het zo anders was dan alle andere tempels. Toen hadden we een gat van 2 uur dus heb ik met Kristian een olie massage genomen om even te onspannen voor de busreis. Net voordat we weggingen hebben we nog een markt bezochten uiteraard heb ik al een hoop souvenirtjes gescored.

Hoop dat jullie weer blij zijn om wat van me te horen. Volgende week ben ik de hele week aan het werk in het weeshuis hier in Singburi, heb ik erg veel zin in!

Dikke kussen van mij