Stampen met je voeten... ?
Kan het niet vaak genoeg zeggen, maar wat gaat de tijd toch snel hier.. Heb vandaag mijn derde week alweer afgesloten. Voor ik het weet zit ik weer in Zaandam hoor, voor mn gevoel. Nogmaals allemaal ontzettend bedankt voor alle leuke en lieve reacties, wordt er altijd heel blij van! Zou zeggen, ga er vooral mee door.
Afgelopen maandag ben ik begonnen met het clayhouse project, had ervan tevoren wel een beetje een idee bij, maar bleek toch anders te zijn dan ik verwacht had, en helaas niet in positieve zin. Ik had verwacht dat ik met een hele groep aan een soort dorpje zou gaan werken en dat er dan mensen in zouden gaan wonen. Wist wel dat het wat harder werken zou zijn dan bijvoorbeeld lesgeven, maar dat maakte me niet zoveel uit. Het begon al dat ik in me eentje zat te wachten in de eetruimte. Ik wist namelijk niet dat we pas om half 10 zouden vertrekken, in plaats van 9 uur zoals bij de andere projecten. Ik had gezien dat er nog twee andere meisjes ook op dit project zouden zitten deze week dus ik dacht ik wacht wel even. Uiteindelijk kwamen ze dan maar het bleken Zweedse meiden te zijn, die samen op reis waren. Op zich erg aardige meisjes.
Eenmaal op het project bleek dus dat we twee dingen gingen doen. We begonnen de ochtend met het maken van de klei! We moesten uit een kuil 10 emmers kleizand scheppen en in een andere kuil gooien. Dan moesten we nog 5 emmers water en 4 emmers graan in dezelfde kuil gooien en dit moesten we dan, jawel... met onze voeten stampen. Een hele grappige ervaring moet ik zeggen. Dit gingen we dan in een soort van ladder leggen om er bakstenen van te maken. Dit zou dan 2 weken moeten drogen. Daarna was het tijd om het dak op te gaan! Ik scheet natuurlijk alweer in me broek want er was geen vast dak, geen ladder om om te klimmen. Eigenlijk was het de bedoeling dat we via een kozijn naar boven klommen en dan op de zijkanten op een paar planken stonden om de balken van het dak te monteren met een paar spijkers. Die andere meiden vonden het helemaal geweldig maar ik ben niet zo'n held dus ik was al vrij snel weer op de grond te vinden. Na de lunch hebben we exact hetzelfde gedaan en dinsdag en woensdag ook. Toen begon ik het een beetje zat te worden. Gelukkig zijn we die middag lekker bij het zwembad geweest zodat ik lekker kon ontspannen.
Ik had eigenlijk die ochtend al bedacht dat ik er geen zin meer had. Die meiden zeiden niet zoveel en als ze dan al praatten, was het in het Zweeds, wat voor mij een soortvan Chinees is. Zo'n project gaat toch een beetje hoe je het zelf maakt, maar die meiden waren nogal met zijn tweeen. Na drie dagen klei stampen was ikme toch wel een beetje aan het vervelen terwijl zij op het dak zaten. Dus ik ben donderdagochtend naar de begeleider gegaan en gevraagd ofik de laatste twee dagen met de andere groep meekon naar het weeshuis, en gelukkig was dit geen probleem!
Daarna dus op naar het weeshuis en dit was nogal een rit. Minuut of 40 in zo'n busje gezeten. Het werk in het weeshuis was echt stukken beter, zeker voor mij! Door de overstroming van vorig jaar was er heel veel onder water komen te staan dus overal op de muren zat bruine troep van het water. De vrijwilligers van hier zijn nu dus allemaal bezig om dat weer opnieuw te schilderen aan de binnen en buitenkant. De buitenkant is al zo goed als klaar dus het is alleen nog de binnenkant van de lokalen wat gedaan moest worden. Hier maakt iedereen leuke kunstwerkjes voor de kinderen en hier kon ik me wel in vinden :) Niet te moeilijk maar toch leuk werk. Heb donderdag een regenboogje geschilderd, en vrijdag 2 vissen. Ben wel blij dat ik nu alvast die twee dagen gedaan heb, dan weet ik ongeveer wat me te wachten staat over 1,5e week als ik de hele week in het weeshuis ga werken.
Volgende week ben ik weer de hele week weg. Ik ga namelijk zondagavond naar het noorden van Thailand, naar Chiang Rai! Hier zal ik de hilltribe experience gaan doen. Heb er veel goeie dingen over gehoord dus kijk er erg naar uit! Komend weekend nog even lekker uitrusten aan het zwembad gelukkig.
Nou, ik hoop dat jullie mijn verhaaltje weer leuk vonden. Ben een beetje moe dus denk ik zo lekker mijn bed in kruip. Dikke kus van mij, en alle lieve Thaise mensen van het internetcafe.
Reacties
Reacties
hoi lieve Iris,
wat een verhaal weer! ondanks dat je het niet zo naar je zin had bij het dayhouse project, is het toch een leuke ervaring. wat fijn dat je voor 2 dagen toch nog kon overstappen naar het weeshuis. nu ze het aan t opknappen zijn, zitten er dan geen kinderen nu?
heb weer erg genoten van je verhaal iris, ik hoop dat we nog even kunnen skypen voordat je volgende week naar het noorden gaat.
wat houd dit project eigenlijk in?
Nou ik hoor het wel lieverd, tot gauw op skype, en anders weer veel plezier en mooie ervaringen!
Liefs Marjolijn en ook van timo die ook nog op zijn werk is. xxxxx
jeetje iris wat een verhaal, wat ben je weer druk bezig geweest, ik kan me wel voorstellen dat je je wat eenzaam voelde met die zweedse meisjes, leuk dat je naar het weeshuis kon gaan. En je kan goed tekenen dus dat zal wel goed gekomen zijn. veel plezier in het noorden! liefs van elles xx
je verhaal ontroerd me erg.ik heb veel bewondering
voor je.heel veel.liefs oma.
Lieve Iris. Wat een avontuur!! Je zit in een hele andere wereld, met allemaal vreemde mensen en je doet goed werk. Superstoer vinden wij jou. Wat een belevenis. Dat neem je de rest van je leven met je mee. Geniet er nog maar heel erg van, want de tijd zal daar ook wel supersnel gaan en voor je het weet ben je weer thuis. Prachtig jouw verhalen. We blijven je volgen. Dikke knuffels en heel veel liefs van Moos en Arnold.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}