Ik blijf het zeggen, maar wat vliegen de weken hier voorbij zeg. Deze week helemaal, omdat we maandag al zowat de hele dag kwijt waren aan reizen. Na het ontbijt zijn we vertrokken met een open busje naar een hele mooie provincie in het oosten van Thailand, naar het kleine plaatsje Wang Nam Khiao. Onderweg hebben we nog een waterval bezocht maar na de waterval in Chiang Rai die ik heb gezien viel deze nogal tegen, hij was nogal klein en er waren een hoop insecten. Hier zijn we misschien een kwartiertje gebleven om vervolgens nog een uurtje of twee flink door te karren. Maar het was het waard! De accomodatie was ontzettend mooi. Het heet het Forest View Resort van Greenway en doet zijn naam wel eer aan. Mijn kamer kijkt uit op een schitterend landschap en ook de kamer is erg fijn. Voor de verandering zachte bedden en een warme douche. Ook is het hier 's nachts wat koeler dan in Singburi dus het slapen is een stuk prettiger. Na het avondeten zijn we de groep van de jungletrekking weg gaan brengen. Zij waren namelijk ook met ons meegereisd. Toen we weer terug waren bij het resort kregen we nog wat informatie over de tempels waar we heen gingen deze week en toen zijn we naar bed gegaan.

De volgende ochtend ging onze wekker namelijk al om half 6. Half 6!?!?! Ja, we gingen namelijk eten geven aan de monniken in het dorp. Elke ochtend lopen zij vanaf de tempel naar het dorp om eten te bedelen voor iedereen bij de tempel. Zelf eten ze maar één maaltijd per dag, om een uur of 11 in de ochtend. Helaas ging onderweg ons karretje kapot dus was het een heel gedoe om een andere auto te regelen, maar uiteindelijk is het onze coordinator gelukt en waren we optijd terug voor het ontbijt. Na een kleine rustpauze ben ik met een meisje Sophie en onze coordinator Am naar een monastry gegaan waar een Australische monnik was. De twee andere meiden Iris en Adinda waren helaas ziek en bleven uit voorzorg in bed. In de tempel konden we vragen stellen en praten met de Australische monnik en dit was echt heel erg interessant. Hij vertelde ons een paar verhalen over de belangrijkste uitgangspunten van het boeddhisme en daar konden wij ons wel in vinden. Na ongeveer een halfuurtje daar gezeten te hebben zijn we naar een andere monastry gegaan, ook in dezelfde omgeving. Hier hebben Sophie en ik kennisgemaakt met de abbot, de leider van de monniken. Ook heeft onze coordinator laten weten dat wij en nog twee anderen de volgende avond zouden overnachten in het klooster. Toen we weggingen kregen we allemaal snoep, water en eten mee. Het is namelijk traditie dat als je naar hem toe gaat iets meebrengt en dus krijg je ook weer wat terug.

Toen we terugkwamen was er lunch en hebben we een film gekeken over het leven van Boeddha, van de BBC dus was opzich best interessant, alhoewel ik vond dat het hele verhaal wel overdreven en romantischer is gemaakt. Iris (niet ik, de andere) voelde zich toch erg beroerd en had zo'n donkerbruin vermoeden dat ze keelontsteking had opgelopen door een viezi airconditioner in Bangkok, wat bevestigd werd toen we die middag even langs het ziekenhuis zijn gegaan voor antibiotica. Daarna nog even vlug een lokale markt over geweest en toen was het alweer tijd om te gaan avondeten, natuurlijk met prachtig uitzicht.

Moe maar voldaan lekker in slaap gevallen na een warme douche en voor begrippen hier lekker uitgeslapen tot een uur of half 8. Toen was het tijd om in te pakken voor de komende twee dagen, de eerste nacht in het klooster, genaamdWat pha sub tavee tam ma ram,en de tweede in een hotel. Om een uur of 9 zijn we toen uiteindelijk naar de tempel gegaan en hebben we de abbot weer gedag gezegd. Snel even onze spullen in de kamer gezet en weer terug voor de lunch. De abbot gaat eerst lunchen maar het is respectvol om er eerder te zijn dan dat hij weggaat. Als hij uitgegeten is mogen alle andere mensen en dan gaat hij weer op zijn stoel om mensen raad te geven. Daarna kregen we een uur of 4 vrije tijd om te gaan mediteren. Maar zonder enige uitleg hadden de meiden en ik natuurlijk geen flauw idee wat dat nou eigenlijk inhield dus zijn we maar wat gaan lezen en rondhangen. Na het mediteren zouden we nog gaan helpen met het aanvegen van het terrein maar na wat rondvragen bleek dat alles al gedaan was. Helaas voor ons moesten we dus wachten tot in de grote hal het mediteren en chanting zou beginnen. Avondeten doen ze niet aan dus dat kregen wij ook niet. Om een uur of 6 begonnen de mensen in het klooster dan eindelijk met mediteren en mochten wij dat ook gaan doen. In kleermakerszit met je rug recht op je ademhaling gaan letten. Zo gezegd zo gedaan. Niet dus. Ben er achtergekomen dat het toch niks voor mij is. Ik heb zo wel mijn eigen manieren om met mijn gedachtes om te gaan en had niet zo'n behoefte om een uur stil te zitten. Helaas kon ik geen kant op dus ben ik maar stilletje van de ene kant van mijn benen op de andere kant gaan zitten. Om 7 uur begon iedereen dan toch met chanten. Dit is in het Thais heilige woorden opsommen op een zeurderige toon, heel basic gezegd. Ook dit werd dan ongeveer een uur gedaan. Daarna was er weer tijd om te mediteren maar gelukkig kon ik ook naar de kamer gaan. Toen ik net van plan was te gaan douchen bleek dat we nog naar wilde buffalo's gingen kijken. Het kwam erop neer dat we met 10 man achterin een truck gingen zitten, over een hobbelweggetje de natuur in. Met ontzettend grote zaklampen was het zoeken geblazen maar al vrij snel liep er een kudde over de weg. Maar door het licht van de zaklampen kwamen er allemaal bijen op ons af we hadden het al snel gezien bij de buffalo's. 's Nachts was er ook nog de mogelijkheid om te gaan mediteren en chanten, maar omdat we dat de volgende ochtend ook weer zouden gaan doen heb ik ervoor gekozen om in me bed te blijven liggen tussen 3 en 5. Donderdagochtend om 6 uur hebben we weer eten gebracht voor de monniken en zijn toen weer naar de grote hal gegaan voor meditatie en chanting. Ik zat eigenlijk alleen wat te genieten van de omgeving en de ervaring. Om 10 uur was het dan eindelijk tijd voor het ontbijt, onze eerste maaltijd sinds 23 uur. Lekkere trek hadden we we'll en gelukkig was het een buffet van wel 20 tafels aan elkaar en iedereen schept dan ook maar voor het gemak twee borden vol. Één vol met warm eten, en de ander vol met fruit en snacks voor later. Na het ontbijt ons boeltje weer gepakt en toen hebben we afscheid genomen van de abbot. Hier hebben we een kettinkje gekregen met zijn gezicht erop, als aandenken dat we in jet klooster zijn geweest.

Nu zit ik inmiddels in een vrij relaxed hotel in een stadje Pak Chong, op ongeveer een uurtje rijden van Wang Nam Khiao. Hier slapen we dan een nachtje en morgen gaan we de jungletrekking groep ophalen. Het plan was om dan in het weekend hier te blijven met de andere 2 meiden zodat we niet heen en weer hoefden voor de fietstour van volgende week. Helaas is er hier in de omgeving vrij weinig te doen voor ons, geen zwembad of iets dergelijks dus hebben we besloten om toch maar terug te gaan naar Singburi voor het weekend. Daar kan ik dan nog wat was doen en relaxen aan het zwembad daar. Jammer van het vele reizen en de vele muggen die ik dan weer tegemoed rijd, maar het is beter dan 4 dagen niksen in een hotelkamer. Gelukkig voor jullie trouwe lezers ben ik dan 's avonds op skype te vinden waarschijnlijk.

Jullie zijn weer op de hoogte! Ik ga lekker douchen en vanavond lekker pizza eten. Dikke kus en tot de volgende keer.